Prioritering en middellangetermijndoelen

In een andere blogpost schreef ik al over hoe we prioriteiten kunnen stellen in ons privéleven met behulp van "Nu" en "Later". Geplande aankopen worden niet ingedeeld in categorieën zoals: Wat moeten we kopen? Wat zouden we moeten kopen? Wat zouden we kunnen kopen en wat gaan we helemaal niet kopen? Hieronder leg ik uit hoe je de planning met "Nu" en "Later" eenvoudig kunt toepassen en hoe je tegelijkertijd kunt toewerken naar een grotere visie voor het product.

Een middellangetermijnvisie voor het product (ongeveer drie maanden) is in de praktijk heel waardevol gebleken. Aan het begin van een nieuw kwartaal zou de Product Owner een doel moeten stellen en zeggen: "Dit punt wil ik over drie maanden bereikt hebben." Dit doel wordt samen met het team en de stakeholders bepaald. De uiteindelijke visie van een product ligt daarentegen alleen bij de Product Owner.

De Product Owner hoeft zich niet te veel aan deze visie vast te klampen – ze mag ook worden aangepast. Maar helemaal zonder een vaste tijdsgebonden doelstelling zouden urgente onderwerpen, die kort voor de Sprint Planning Meetings opkomen, al snel de prioritering beïnvloeden. Zonder een duidelijke visie zouden urgente onderwerpen altijd meer aandacht krijgen dan strategisch belangrijke onderwerpen.

Welke factoren moet ik meenemen?

Als ik moet kiezen tussen verschillende ideeën voor een middellangetermijnvisie, pak ik dat graag formeel aan, zodat ik mijn beslissing kan uitleggen en onderbouwen. Je moet dan kunnen zeggen: "Ik heb besloten me hierop te richten in plaats van op iets anders" en vervolgens de feiten presenteren op basis waarvan je die beslissing hebt genomen.

Aan het begin van elke Sprint moet de Product Owner de User Stories echter eerst indelen in "Nu" of "Later" . Dat helpt bij het beslissen aan welke items in de volgende Sprint gewerkt moet worden. In plaats van de formele, goed uit te leggen aanpak, zou de Product Owner voor elk Product Backlog Item de volgende vier punten moeten overwegen:

• Hoe waardevol de feature zal zijn

• Het leereffect dat bij deze feature zal optreden

• Het risico bij deze feature

• De kosten voor de feature

De items worden eerst gesorteerd met behulp van punt 1, dus op basis van hun waarde. Tot zover is dat een heel traditionele methode van prioritering. Maar deze nieuw gesorteerde backlog wordt daarna nog geordend aan de hand van de punten 2 – 4. Afhankelijk van hoeveel invloed deze factoren hebben, verschuif je de afzonderlijke features naar boven. Maar laat me eerst uitleggen waar het bij deze factoren eigenlijk om gaat:

Bij de tweede factor gaat het erom hoe groot het leereffect is bij de ontwikkeling van een bepaald feature. Dat kan bijvoorbeeld betekenen dat je iets leert over de gebruikte technologie (iets is niet zo eenvoudig als aangenomen) of dat je ontdekt hoe gebruikers reageren op een nieuwe gebruikersinterface. Als je door een bepaald backlog item dus iets belangrijks kunt bijleren, verschuif je het in de Product Backlog naar boven, zodat het in de volgende sprint ontwikkeld kan worden.

Met betrekking tot risico geef ik er de voorkeur aan om riskantere features liever eerder dan later te ontwikkelen. Dan kun je namelijk ervaren welke impact dat risico heeft. Dus worden ook zulke items in de volgende sprint opgenomen. Mocht er echter de mogelijkheid bestaan om een risico volledig te omzeilen (bijvoorbeeld door het feature helemaal weg te laten), dan wordt het item niet in de volgende sprint opgenomen. In het beste geval kun je zo ook in de daaropvolgende sprints te werk gaan en daarmee het risico volledig vermijden.

De laatste factor heeft betrekking op de kosten. Sommige features zijn doorgaans goedkoper als ze zo snel mogelijk worden afgehandeld. Ze worden steeds duurder naarmate je ze langer uitstelt. Zulke items in de volgende sprint opnemen kan de kosten laag houden.

Gebruik deze vier factoren voor de selectie van items voor de volgende sprints en creëer een middellangetermijnvisie (drie maanden). Want dan ben je in staat om een goede "Nu" en "Later" prioritering uit te voeren om het totale doel te bereiken.