Verspilling vermijden en inzichten delen
Een van de basisprincipes van Product Discovery, Lean UX en Lean Startup in het algemeen is het vermijden of verminderen van "Waste" (onnodig werk/verspilling). Meestal gaat het daarbij om het ontwikkelen, bouwen, testen en opleveren van een oplossing die niet aan de verwachte doelen voldoet. In dit artikel wil ik het echter hebben over een iets ander soort verspilling, die bijzonder frustrerend is en die ik al in talloze teams heb kunnen observeren. Ik geloof echter dat deze absoluut te vermijden is.
Wanneer nieuwe inzichten niet met anderen worden gedeeld, is dat verspilling
Ik heb het erover dat een teamlid iets belangrijks over de klant of het product heeft geleerd en dat deze nieuwe inzichten verspild worden, omdat ze niet door de rest van het team worden begrepen, geïnternaliseerd en toegepast.
Deze vorm van verspilling komt het vaakst voor wanneer een User Researcher contextuele interviews (Contextual Inquiries) uitvoert of klantbezoeken aflegt. In mijn ervaring gebeurt dan het volgende: de User Researcher doet een aantal zeer waardevolle inzichten op, die soms een grote impact op het product kunnen en ook zouden moeten hebben. Hij geeft de informatie door aan het team in de vorm van een rapport of presentatie. Het team besteedt daar vervolgens wel of geen aandacht aan. Hoe dan ook, het team vindt de resultaten niet bijzonder interessant en beschouwt ze slechts als weer een vorm van input. Maar al te vaak worden de nieuwe inzichten en de kansen die daaruit voortkomen grotendeels verspild.
Soms is het de productmanager die iets heeft geleerd en vervolgens niet aan de rest van het team kan overbrengen hoe belangrijk en relevant de nieuw verworven informatie is.
Het kan echter ook elk ander teamlid zijn. Ik heb gevallen gezien waarin het de productdesigner was of een van de ontwikkelaars. Veel te vaak eindigt het ermee dat geleerde kennis verspild wordt en kansen verloren gaan. Het is algemeen bekend dat ik een groot voorstander ben van de rol van User Researcher, omdat door zijn werk geweldige leerresultaten behaald kunnen worden. Toch hebben veel organisaties deze rol afgeschaft. Dat is echt zonde, maar ik kan het wel begrijpen. Als de resultaten van zijn werk uiteindelijk namelijk niet worden benut, is zo'n rol echt moeilijk te rechtvaardigen.
Nadat ik dit probleem zo vaak heb gezien, heb ik hier een heel duidelijk standpunt over: als niet iedereen samen iets kan leren van de opgedane inzichten, hoef je niet eens de moeite te nemen om die inzichten te verzamelen.
Hoe verspilling vermijden?
Daarom wil ik een beroep doen op User Researchers om ervoor te zorgen dat het geleerde ook daadwerkelijk bij de productmanagers, designers en ontwikkelaars terechtkomt. De werkelijke waarde van User Researchers voor een organisatie bestaat er niet uit om simpelweg nieuwe informatie door te geven. Het gaat er juist om dat ze teamleden helpen om bij te leren, want zij zijn uiteindelijk degenen die problemen moeten oplossen en nieuwe kansen moeten benutten.
De meeste varianten van Lean UX bevatten dit concept van een gezamenlijk leerproces – toch wil ik nog eens nadrukkelijk pleiten voor het gebruik van deze methode. Wat je kunt leren als je je intensief met klanten en gebruikers bezighoudt, is namelijk simpelweg te waardevol om te verspillen.
Deze tekst is afkomstig uit de blog van Marty Cagan en is door ons naar het Nederlands vertaald.
