Nie Można Mieć Wszystkiego: Jak Priorytety Kształtują Nasze Kariery i Życie

Większość naszego życia spędzamy w pracy — często więcej czasu niż z przyjaciółmi i rodziną. Czy nie byłoby więc szkoda spędzać ten czas w pracy, która nie daje Ci szczęścia? Ale co tak naprawdę sprawia, że jesteśmy szczęśliwi w pracy?

Odpowiedzią nie jest idealna praca — taka praca nie istnieje. Prawdziwy klucz to znajomość swoich priorytetów: Co naprawdę się liczy? Z czego możesz zrezygnować? Jasne priorytety pomagają nam podejmować mądrzejsze decyzje dziś i budować przyszłość, jakiej pragniemy.

W tym pierwszym wydaniu mojej nowej miesięcznej rubryki „From Nothing Comes Nothing" dla Kölner Stadt-Anzeiger, regionalnej gazety codziennej z Kolonii w Niemczech, dzielę się osobistymi przemyśleniami i wnioskami z mojej własnej ścieżki zawodowej — badając, jak dopasowanie pracy do tego, co najważniejsze, może na nowo zdefiniować sukces i szczęście.

Moja siostra i ja mamy wspólne nie tylko międzynarodowe korzenie, ale także fascynujące ścieżki kariery. Jak wielu Niemców z irańskimi korzeniami, oboje po ukończeniu szkoły wybraliśmy studia medyczne. Jednak, podczas gdy moja siostra pracowała kilka lat w onkologii, później przeszła do świata biznesu, obejmując stanowiska w Facebooku, Microsofcie i startupie z branży medycznej.

W moim przypadku już podczas studiów medycznych stało się jasne, że ciekawość ciągnie mnie w zupełnie innym kierunku. Zaraz po zdaniu egzaminów lekarskich i ukończeniu studiów medycznych przeszedłem do doradztwa strategicznego w Bain & Company, jednocześnie kończąc studia MBA. Dziś, jako założyciel i CEO Agile Academy, pomagam firmom przechodzić przez transformacje — procesy, które zawsze dotyczą ludzi i zmian.

Z biegiem lat moja siostra i ja zdaliśmy sobie sprawę, że siły napędowe dobrych decyzji zawodowych są głęboko osobiste — i zmieniają się z czasem.

Na początku kariery chciałem udowodnić swoją wartość. Skupiałem się na zarabianiu większych pieniędzy, zdobywaniu prestiżu i uczeniu się jak najwięcej. Bez dzieci praca po 80–100 godzin tygodniowo nie stanowiła problemu. To był ekscytujący czas — świetne projekty, dużo podróży i dobre zarobki. Ale dziś, w wieku 42 lat, te warunki mi już nie odpowiadają.

Teraz na pierwszym miejscu są moje troje dzieci i wsparcie żony. Prestiż już się nie liczy — udowodniłem swoją wartość. Pieniądze i rozwój osobisty wciąż są ważne, ale moimi najważniejszymi priorytetami są rodzina i czas z rodzicami, którzy nie młodnieją.

Kluczem do zawodowego spełnienia jest znajomość swoich priorytetów: Co naprawdę się liczy? Z czego jesteś gotów zrezygnować? Idealna praca nie istnieje, ale jasne priorytety pomagają nam podejmować lepsze decyzje dziś i kształtować przyszłość, jakiej pragniemy.

To nie sama praca czyni nas szczęśliwymi. Zamiast gonić za „work-life balance", potrzebujemy szerszej równowagi życiowej. Praca to tylko jedna część życia — obok rodziny, przyjaciół, hobby i osobistych pasji. Wiedza o tym, co jest ważne, i tworzenie na to czasu i przestrzeni — to sposób na sensowne życie.

Nasze kariery to coś więcej niż źródło dochodu. Budują więzi społeczne, pokazują, jak przyczyniamy się do życia społecznego, i motywują nas do rozwoju. I czy to nie właśnie te wyzwania napawają nas dumą na koniec?

„Ustalaj priorytety z takim nastawieniem: Nie możesz mieć wszystkiego."

Moja rekomendacja:
Zapisz, co jest dla Ciebie najważniejsze — i na jakie kompromisy jesteś gotów pójść. Ustalaj priorytety ze świadomością, że nie można mieć wszystkiego.

Następnie zadaj sobie pytanie: Czy Twoje obecne życie odzwierciedla te priorytety? Jeśli tak, świetnie — ale pamiętaj, że za 3–5 lat wiele może się zmienić. Przewiduj te zmiany i dostosowuj swoją drogę z wyprzedzeniem.

Jeśli odpowiedź brzmi nie, czas na zmianę. To nie zawsze oznacza natychmiastowe odejście z obecnej pracy. Często możesz zacząć wprowadzać zmiany tam, gdzie jesteś. Jeśli to niemożliwe, jasność co do priorytetów pomoże Ci obrać nowy kierunek z pewnością siebie.

Szczęścia nie znajdziesz wyłącznie w pracy — jest w szerszym obrazie Twojego życia. Ulepszanie tego obrazu to ciągły proces — czasem przez małe kroki, czasem przez wielkie zmiany.

Na zakończenie:
Na moje 40. urodziny mój ojciec powiedział z uśmiechem:

„Jeśli budzisz się rano i nic Cię nie boli, to znaczy, że nie żyjesz."

Z życiem jest tak samo: bez zmian stoi w miejscu; bez wyzwań staje się nudne.

Weź więc swoje życie w swoje ręce — nie szukaj szczęścia tylko w karierze. Znajdź je w całości.