9 wskazówek dla bardziej wydajnych zespołów
W moim ostatnim wpisie na blogu pisałem o wynikach badań dotyczących zespołów przeprowadzonych przez Google. Według tego badania najważniejszym czynnikiem sukcesu zespołów było bezpieczeństwo psychologiczne.
Czym jest bezpieczeństwo psychologiczne?
Profesor Amy Edmondson z Harvard Business School definiuje je jako „wspólne przekonanie członków zespołu, że są bezpieczni przed ryzykiem interpersonalnym". Bezpieczeństwo psychologiczne to „przekonanie, że żaden członek zespołu nie zostanie zawstydzony, odrzucony lub ukarany za wyrażenie swojej opinii" – napisała Edmondson w badaniu opublikowanym w 1999 roku. „Opisuje klimat w zespole charakteryzujący się zaufaniem interpersonalnym i wzajemnym szacunkiem, w którym ludzie mogą być sobą."
W ramach serii wydarzeń agile100 eksperci Gitte Klitgaard i Joseph Pelrine wygłosili prelekcje na temat bezpieczeństwa psychologicznego. Gitte Klitgaard mówiła o „Bezpieczeństwie psychologicznym i zdrowiu psychicznym w czasach kryzysu", podczas gdy Joseph Pelrine skupił się przede wszystkim na bezpieczeństwie psychologicznym w przestrzeniach wirtualnych.
Jak tworzyć bezpieczeństwo psychologiczne w zespole?
Oto dziewięć wskazówek, dzięki którym możesz stworzyć bezpieczeństwo psychologiczne w zespole i pomóc mu osiągać wysokie wyniki:
1) Pracujesz z nowym zespołem? Zacznij od testu.
Każdy anonimowo zapisuje na karteczce Post-It, jak bezpiecznie czuje się na skali od 1 do 5:
Mówię o wszystkim. Mogę rozmawiać o wszystkich problemach. Czuję się bezpiecznie.
Mówię o prawie wszystkim. O pewnych problemach nie potrafię mówić tak swobodnie.
Mówię o niektórych rzeczach. O innych raczej nie będę mówić.
Mówię tylko o nielicznych rzeczach. Wolę zostawić innym poruszanie pewnych kwestii.
Uśmiecham się, twierdzę, że wszystko jest w porządku i zawsze zgadzam się z szefem lub menedżerem. Nie lubię poruszać problemów. Nie czuję się tu bezpiecznie.
Kiedy każdy zapisze swoją liczbę i złoży kartkę, karteczki są zbierane i oceniane. Jeśli odpowiedzi mieszczą się między 1 a 3, wszystko jest w porządku. Jeśli jednak wynoszą od 3 do 5, w zespole istnieją problemy z poczuciem bezpieczeństwa, z którymi należy coś zrobić. Zwróć też uwagę na każdą wartość odstającą, bo nawet jeśli pojawi się jedna czwórka lub piątka, oznacza to, że zespół nie jest wystarczająco bezpieczny dla każdego.
2) Umowy o współpracy i zasady zespołowe. Umowy zawierane przez zespół wzbudzają wzajemne oczekiwania. Dzięki temu wiele codziennych spraw staje się znacznie konkretniejszych. Można na przykład uzgodnić, że podstawowe godziny pracy zespołu przypadają między 10:00 a 14:00 i że w tym czasie wszyscy członkowie zespołu powinni być obecni w przestrzeni zespołowej. Inne przykłady takich umów mogą obejmować: „Rozmawiać o problemach z szacunkiem" lub „W porze lunchu nie podgrzewać ryb w mikrofalówce w pokoju zespołowym". Często to małe sprawy powodują napięcia. Umowy o współpracy pomagają więc wszystkim ustalić, na co się zgadzają. Umowy te powstają równolegle z rozwojem zespołu.
3) Wspólne miejsce pracy. Codzienna współpraca w tym samym miejscu to najszybszy sposób na wykonywanie pracy. Nie ma opóźnień w komunikacji spowodowanych spotkaniami ani koordynacyjnego nakładu pracy. Komunikacja niewerbalna znacznie zwiększa autentyczną i prawdziwą komunikację. Praca w tym samym miejscu ogranicza cyfrowe rozpraszacze oraz potrzebę wysyłania e-maili i wiadomości IM. Praca w tym samym miejscu jest dużym czynnikiem motywacyjnym. Czy nie jest łatwiej pójść na siłownię, gdy towarzyszy ci znajomy? Współpracownicy mogą czasem być postrzegani jako rozpraszający, ale najczęściej wzajemnie pomagają sobie skupić się na jednej rzeczy. Ludzie są istotami społecznymi i praca w dobrze funkcjonującym zespole może być o wiele przyjemniejsza.
4) Uczyń retrospektywy stałą częścią swojej pracy. Kiedy reflektujesz nad swoją pracą i ją ulepszasz, uprości to twoje życie. Tworzenie ulepszeń, które pomagają również innym członkom zespołu, buduje życzliwość i szacunek. Jeśli pracujesz ze Scrumem, powinieneś najpierw wprowadzić to ważne ulepszenie, zanim zaczniesz nowe funkcjonalności.
5) Pozwól członkom zespołu oceniać nastrój w zespole. Istnieje do tego różne metody, np. Happiness Metric. Zespół może rejestrować nastrój przez określony czas i rozmawiać o tym, jak go poprawić. Kilka przykładowych pytań dotyczących nastroju w zespole opracował Agile Coach i psycholog organizacyjny Christiaan Verwijs:
W moim zespole czuję się dobrze i silnie.
Jestem dumny z pracy, którą wykonuję dla mojego zespołu.
Jestem zainspirowany pracą, którą wykonuję dla mojego zespołu.
Uważam pracę, którą wykonuję dla mojego zespołu, za sensowną i wartościową.
Te punkty można oceniać w skali od 1 do 5 lub od 1 do 7. Powyższy link prowadzi do dobrego artykułu na ten temat.
6) Zespoły powinny uczyć się, jak być efektywnymi zespołami. Jak możemy oczekiwać, że grupa nieznajomych będzie mogła pracować w zespole o wysokich standardach przy minimalnym lub zerowym szkoleniu? Zespoły powinny uczyć się o różnych modelach zespołowych, takich jak Model Tuckmana, który Bruce Tuckman przedstawił w tym artykule. W efektywnych zespołach istnieje wspólna i regularna współpraca. Oznacza to, że efektywne zespoły ograniczają pracę w toku i unikają multitaskingu w jak największym stopniu. Daniel Pink w swojej książce Drive daje świetne, naukowo uzasadnione pomysły. Zaproponuj swojemu zespołowi obejrzenie tego ilustrowanego wideo z wykładem TED Dana Pinka. Coach K opowiada w nim szczegółowo o tym, jak przekształcił amerykańską olimpijską drużynę koszykówki z zespołu przegrywającego, złożonego z indywidualnych gwiazd NBA, w odnoszący sukcesy, zgrany team olimpijski. Coach K omawia swoje doświadczenia szczegółowo w przemówieniu na Duke University. Ponadto napisał książkę na ten temat: The Gold Standard: Building a World-Class Team.
7) Jeśli chcemy wydajnych zespołów, musimy w nie inwestować, a to obejmuje szkolenia i coaching. W Scrumie Scrum Master jest odpowiedzialny za ciągłe znajdowanie możliwości doskonalenia dla zespołu. Dobry Scrum Master odkrywa, jak sprawić, by zespół był samoorganizujący się, zaangażowany, odporny i efektywny. Zatrudniaj dobrych trenerów, ucz się od nich i rozwijaj własne umiejętności coachingowe dla swoich pracowników.
8) Wdrożyć Scrum. Scrum to minimalistyczny framework do realizacji zadań. Jest to framework oparty na zespołach, w którym następuje reorganizacja struktury organizacyjnej wokół zespołów i w którym silosy w organizacjach są rozbijane. Od pierwszego zespołu Scrum w 1993 roku Scrum ewoluował, a wielki sukces Scrum w 2016 roku nastąpił niejako z dnia na dzień, po 23 latach praktycznego stosowania i rozwoju. Wśród znanych nazw, które możesz kojarzyć i w których stosuje się Scrum, są m.in. Amazon, Salesforce, John Deere, Ericsson, Twitter i wiele innych.
9) Znajdź i wypróbuj efektywne wzorce organizacyjne. Wiele osób zauważa rzeczy, które dobrze działają i mogą być powtarzane. Zamiast kodyfikować te obserwacje za pomocą ściśle zdefiniowanych, sprawdzalnych kryteriów badawczych, są one zbierane przez „społeczność wzorców" i publikowane jako „wzorce". Jeśli chce się przyjąć te wzorce, trzeba jednak zwracać uwagę na kontekst, bo wzorce działające w jednym kontekście niekoniecznie są odpowiednie dla innego kontekstu. Niemniej oferują dobre pomysły z dużą ilością informacji, które można wypróbować również w innym kontekście. W społeczności software'owej takie wzorce są zbierane od lat 90. XX wieku, aby znajdować rozwiązania dla kodu i organizacji. Wzorce te można znaleźć w książkach i w Internecie. Niektóre ważne wzorce dla zespołów to m.in. Stable Teams, Swarming i One-Piece Continuous Flow, Illegitimus Non Interruptus, Whack The Mole oraz interdyscyplinarny zespół deweloperski.
Podsumowanie wskazówek dla bardziej wydajnych zespołów
To dziewięć świetnych pomysłów, z których większość ma jednak wiele aspektów i nie zawsze jest łatwa do wdrożenia. I to jest prawdopodobnie już najważniejsza kwestia. Wspaniałe zespoły nie powstają z niczego – są tworzone przez proces i dyscyplinę – to jak podróż, którą każdy w zespole musi odbyć. Wspaniałe zespoły oferują wiele wspaniałych doświadczeń i są warte stałego wysiłku – możesz zapytać o to Coach K!
Ten tekst pochodzi z bloga Robina Dymonda i został przez nas przetłumaczony.
