Ciąg Fibonacciego

Definicja ciągu Fibonacciego:

Opracowany już w XII wieku przez Leonarda Pisano, ciąg Fibonacciego (ang.: Fibonacci Sequence) to nieskończony ciąg matematyczny, w którym każda liczba jest sumą dwóch poprzednich liczb:

• 1
• 2
• 3
• 5
• 8
• 13
• 21
• itd.

Odstępy między kolejnymi liczbami stają się coraz większe wraz ze wzrostem samych liczb.
Ciąg Fibonacciego bywa też nazywany złotym podziałem lub złotą spiralą, jednak różni się od nich naprzemiennymi odchyleniami ilorazów.

Zastosowanie ciągu Fibonacciego:

Zespoły często korzystają z ciągu Fibonacciego podczas Planning Poker przy szacowaniu nakładu pracy. Liczby mają charakter względny i nie mają żadnej stałej jednostki miary. Rosnące odstępy między kolejnymi liczbami umożliwiają trafne szacowanie zarówno bardzo małych, jak i bardzo dużych historyjek.

Zalety ciągu Fibonacciego:

• Tworzenie punktu odniesienia i standardu do oceny nakładu pracy.
• Dokładniejsze szacowanie względne.